Continental Divide Trail

Continental Divide Trail (skrót CDT) - pieszy, długodystansowy szlak turystyczny będący  częścią amerykańskiego Narodowego Systemu Szlaków. Długość szlaku szacowana jest na 3 100 mil czyli około 5 000 kilometrów. Szlak znajduje się w środkowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych.

Długość: około 5 000 km

Okres powstania: 1978 - trwa nadal

Szlak prowadzi przez 5 stanów: Nowy Meksyk, Colorado, Wyoming, Idaho, Montana

Najwyższy punkt na szlaku: Grays Peak, Colorado 4 352 m n.p.m.

Najniższy punkt na szlaku: Columbus, Nowy Meksyk  1 200 m n.p.m.

 

Historia

 

Budowa rozpoczęła się w roku 1978, kiedy to decyzją Kongresu  Stanów Zjednoczonych szlak został oficjalnie włączony w plany budżetowe rządu USA. Budowa szlaku postępowała wolno, głównie ze względu na problemy organizacyjne i finansowe. Po nieudanej próbie udźwignięcia ciężaru przez organizację Continental Divide Trail Alliance, przełom nastąpił w roku 2012 kiedy prace nad jego budową przejęła nowa organizacja o nazwie Continental Divide Trail Coalition, będąca tworem non-profit. Brak finansowania ze strony rządu okazał się dużo lepszym rozwiązaniem, a dzięki zaangażowaniu wolontariuszy i darczyńców, budowa szlaku nabrała rozpędu. Do dziś, oficjalnie szlak nie jest uznawany za ukończony w 100% ze względu na konieczność naniesienia oznaczeń i wykonania robót ziemnych. Jego długość całkowita szacowana jest na około 3100 mil czyli ok. 5000 km.

 

O szlaku

 

Projekt budowy szlaku zakładał poprowadzenie „ścieżki” wzdłuż amerykańskiego kontynentalnego działu wodnego, przecinającego pięć amerykańskich stanów: Nowy Meksyk, Colorado, Wyoming, Idaho i Montanę aż do granicy z Kanadą. Szlak jest obecnie dwukierunkowy a ewentualna data rozpoczęcia wędrówki wzdłuż szlaku to kwestia wyboru uzależniona od samego wędrowca i warunków pogodowych panujących na szlaku.

 

Długość szlaku jest kwestią trudną do ustalenia ze względu na ciągłe prace budowlane i wprowadzenie kilku dróg alternatywnych, pozostających do wyboru wędrowca. Tak na przykład znajdując się pobliżu Weminuche Wilderness możemy wybrać oficjalna drogę o długości 118.2 mili lub alternatywną o długości 37.5 mili. Różnica może być więc spora. Akurat w  tym przypadku alternatywa może okazać się jedynym racjonalnym wyborem ze względu na zagrożenie lawinowe w tym obszarze Gór Skalistych. Podobnie jest w przypadku średniego czasu jaki potrzebują hikerzy na pokonanie szlaku. Według statystyk średnia wynosi około 140 dni.

 

Continental Divide Trail jest uznawany za niebezpieczny ze względu na panujące na nim warunki pogodowe, dziką zwierzynę (niedźwiedzie grizzly), problemy z dostępem do wody i cywilizacji. Dlatego też  wybiera się na niego jedynie garstka hikerów. Dotychczas według oficjalnych statystyk, szlak pokonało niecałe 400 osób. Porównując z bardziej popularnym szlakiem Pacific Crest  Trail, tylko w 2016 roku pokonało go około 700 osób. W 2018 roku szlak będzie obchodził swój jubileusz 40-lecia powstania idei CDT, stąd na szlaku swoja obecność zapowiedział rekordowa liczba wędrowców, chcących się zmierzyć z całą długością szlaku.

 

 

Nowy Meksyk (775 mil – 1240 km)

 

Stan znajdujący się na samym południu USA, mający bezpośredni kontakt z granicą meksykańską. To właśnie tam większość thru-hikerów (wędrowcy planujący pokonać całość szlaku przy jednym podejściu) rozpoczyna swoją przygodę z CDT. Co ciekawe, obecnie istnieją 3 punkty startowe z których najpopularniejszym jest tzw. Crazy Cook monument znajdujący się zaraz przy drucie kolczastym oddzielającym USA i  Meksyk.
Początkowo szlak wiedzie przez suche i piaszczyste tereny pustynne po czym wchodzi w surowy i lesisty obszar górski.  Wędrówka w tym stanie to głównie problemy z woda pitną która na szlak dostarczana jest przez wolontariuszy i tzw. „szlakowych aniołów”. Sporym problemem jest także dostęp do zaopatrzenia w jedzenie co skutkuje koniecznością nawet 10 dniowego marszu bez możliwości zrobienia zakupów żywieniowych.

 

                      

 

Colorado (800 mil – 1280 km)

 

Ten najbardziej słoneczny stan w USA gości szlak CDT w swoich najwyższych partiach, dając wędrowcowi możliwość wejścia na najwyższe szczyty i przełęczy Gór Skalistych. Przez prawie 800 mil szlak położony jest na średniej wysokości 3 000 m n.p.m.

 

Podążając szlakiem CDT w stanie Colorado, przez prawie 200 mil, wędrujemy także innym szlakiem długodystansowym o nazwie Colorado Trail, którego całkowita długość to 1 050 kilometrów. Zbaczając nieco z drogi możemy także wejść na najwyższy szczy gór skalistych Mt. Elbert o wysokości 4401,2 m n.p.m. a także odwiedzić najbardziej oblegane zimą kurorty narciarskie takie jak Aspen czy Colorado Springs.

 

Głównym zagrożeniem w stanie Colorado są bardzo obfite opady śniegu zaskakujące wędrowców nawet latem a także zleżały śnieg będący pozostałością z poprzedniej zimowej pory roku. Wielu hikerów, ten odcinek pokonuje z pełnym rynsztunkiem zimowym (raki, czekany i rakiety śnieżne).

                     

 

Wyoming (550 mil – 880 km) 

Najbardziej zróżnicowany pod względem terenu obszar gdzie szlak CDT przekracza najbardziej suchy  obszar tzw. Grate Divide Basin będący częścią pustyni Red Desert. Jest to obszar z którego woda opadowa nie spływa do żadnego z oceanów.  Ze względu na śladową ilość wody na tym terenie, szlak można pokonać drogą alternatywną.

 

W stanie Wyoming znajduje się także Park Yellowstone przez którego południową granice poprowadzony został szlak CDT. Park Yellowstone to  oczywiście gejzery i niedźwiedzie grizzly będące dużo groźniejsze od swoich czarnych odpowiedników.

                                            

 

Idaho/Montana 980 mil – 1568 km

 

Po opuszczeniu Yellowstone szlak CDT kluczy granicą stanów Idaho i Montana żeby po osiągnięciu pasma Anaconda Mountain Range zawitać do kolejnego stanu o nazwie Montana.

 

W tym ostatnim stanie na swojej drodze szlak CDT wiedzie już tylko pasmami górskimi o skalistej budowie. Szlak swój koniec znajduje w jednej z dolin w Parku Narodowym Glacier National Park, tuż przy granicy z Kanadą. Najbliższym miasteczkiem gdzie  większość hikerów znajduje transport powrotny do domu jest Waterton znajdujące się już na terytorium Kanady.

 

Pozwolenia

 

Próba przejścia całości szlaku CDT nie jest związana z koniecznością nabycia specjalnego pozwolenia czy koniecznością zgłoszenia naszej obecności na szlaku.

 

Odpowiednie pozwolenie musimy jednak kupić na terenie poszczególnych Parków Narodowych, które nakładają na nas ten obowiązek:

 

  1. Glacier National Park, MT
  2. Yellowstone National Park, WY
  3. Rocky Mountain National Park, CO
  4. Indian Peaks Wilderness, CO
Pozwolenia do tych miejsc trzeba nabyć z odpowiednim wyprzedzeniem, ze względu na sporą popularność wśród weekendowych i wakacyjnych turystów.

 

WODA

 

Na terenach z  ograniczonym dostępem do wody takich jak pustynia w Mowym Meksyku i nie tylko warto posiłkować się tzw. Water Reportem, na którym znajdziemy bieżące informacje o stanie wodny w głównych zbiornikach wodny, rzekach, jeziorach, źródełkach itp.. Raport można pobrać z oficjalnej strony CDTC.